De hotelbar moest worden overgenomen zodat de barman 30 minuten met pauze kon, en ik was degene die dat privilege toebedeeld kreeg. Het betekende dat ik het laatste halfuur van mijn receptiedienst mocht doorbrengen in een oase van lichte euforie. Bij de receptie van Leo’s Inn heersen klachten en vermoeide gezichten; bij de bar heersen opluchting en glinsterende ogen. Logisch: wie daar plaatsneemt, zoekt geen strijd meer, maar overgave. Er wordt hem of haar een glas aangereikt, en het leven lijkt even te vertragen tot iets draaglijks.

24 uur in… is een onregelmatige serie reisverhalen waarin een bestemming vanaf 12 uur ’s middags 24 uur lang wordt bezocht. De bestemmingen zijn uiteenlopend van aard maar hebben gemeen dat ze binnen 6 uur reisafstand vanaf Den Helder liggen. In deze aflevering wordt de Belgische stad Charleroi bezocht.

Zo, dat was een koud begin van het jaar! Het hele land lag plat, joh. Soms zelfs preventief. Voor een ingewijde zal het waarom van veel maatregelen en annuleringen ongetwijfeld ontzettend logisch zijn geweest, maar voor de gestrande leek bleef het door het gebrek aan informatie vaak gissen.

24 uur in… is een onregelmatige serie reisverhalen waarin een bestemming vanaf 12 uur ’s middags 24 uur lang wordt bezocht. De bestemmingen zijn uiteenlopend van aard maar hebben gemeen dat ze binnen 6 uur reisafstand vanaf Den Helder liggen. In deze aflevering wordt de Duitse stad Keulen bezocht.

Op slechts een uurtje of vijf vanaf Hengelo ligt een waar mekka voor de liefhebber van oude treinen: stoom- en dieseltreinen doorkruisen al meanderend het Harzgebergte, een prachtig gebied vol beboste heuvels en riviertjes. 

In de afgelopen jaren had mijn verbeelding Helgoland verheven tot haast mythische proporties. Allereerst lag het zowel dichtbij als afgelegen: in vogelvlucht slechts zo’n 70 kilometer van de Duitse kust, maar vanuit Nederland moest je een overnachting in bijvoorbeeld Cuxhaven inlassen om ’s ochtends de boot te halen. Ten tweede was dit het enige rotseiland in onze eigen Noordzee, niet ver boven de zanderige waddeneilanden. Ik hoorde voor het eerst van Helgoland toen ik als receptionist bij de Amsterdamse jeugdherberg Stayokay Stadsdoelen een gesprek voerde met een gast die er nogal enthousiast over was. Daarna zocht ik op internet naar informatie en werd ik zelf ook enthousiast.