Hotel Tales: Bardienst
De hotelbar moest worden overgenomen zodat de barman 30 minuten met pauze kon, en ik was degene die dat privilege toebedeeld kreeg. Het betekende dat ik het laatste halfuur van mijn receptiedienst mocht doorbrengen in een oase van lichte euforie. Bij de receptie van Leo’s Inn heersen klachten en vermoeide gezichten; bij de bar heersen opluchting en glinsterende ogen. Logisch: wie daar plaatsneemt, zoekt geen strijd meer, maar overgave. Er wordt hem of haar een glas aangereikt, en het leven lijkt even te vertragen tot iets draaglijks.